We vertrekken op tijd richting Beaune in de Bourgogne streek. Naast onze camping ligt de rivier de Allier. Het is een regenrivier en dat zien we bij ons vertrek van de camping. Er stroomt na de regenbui van gisteren beduidend meer water door de rivier. Het water is ook bruin van het meegevoerde zand. Deze rivier blijven we een hele tijd volgen. Sinds we in Frankrijk rijden zien we veel verkeer op de weg. In Spanje was ons de rust op de wegen daar al opgevallen maar nu we in Frankrijk zelfs op zondag zo veel verkeer zien realiseer je je dat er in Spanje veel meer verkeer op de weg zou moeten zijn. Maar al de mensen die werkeloos zijn hoeven zich voor hun werk niet meer te verplaatsen en voor privé ritjes is misschien geen geld.
In Frankrijk is het dus gewoon druk op de weg terwijl we af en toe een glimp van de peage opvangen en daar rijden ook heel wat mensen, geld voldoende dus.
Bij Dompieree sur Bresbre passeren we de Loire en bij Paray le Monial zien we het “Canal du Centre”. Dit kanaal ligt tussen de Loire en de Rhône. Bij Montchanin kiezen we voor een toeristische weg langs het Canal du Centre. Bij een klein plaatsje St Leger sur Dheune zien we aan de haven een camperplaats. We besluiten om voor vandaag de reis te beëindigen bij deze plaats. Het is een mooie camperplaats met voldoende schaduw van grote bomen.
We pakken de fietsen en gaan langs het Canal fietsen. Het lijkt erg veel op het Gotakanaal in Zweden en op de fietsroute langs de Sure in Luxemburg. Een goed aangelegde fietsroute voert langs het Canal. We zien talloze sluisjes en bruggen.
Bij het eindpunt, voor ons na 15 km, blijkt er geen kroegje te zijn. Slechte voorziening!. We gaan weer op de terugweg en proberen onderweg bij een restaurant iets te drinken. Maar helaas, ze serveren alleen iets als je ook wilt eten. Dan maar onze toevlucht tot de waterfles die we wel bij ons hadden. We fietsen weer naar de camper voor ons eigen biertje en wijntje. Na de fietstocht genieten we nog van het prachtige weer.
We zitten heerlijk op onze eigen stoelen, we hebben het water voor de deur, de bomen voor de schaduw en Fransen voor het spelletje Jeu de Boulle. Helaas is het restaurant ’s avonds gesloten maar de pizzabakker opent juist zijn deur dus dat komt goed uit.
De Duitsers in de camper voor ons geven weer eens een staaltje van onbehouwen gedrag weg. Ze reageerden al vreemd op ons toen wij de camper achter die van hen plaatsten, even kijken of we niet te dicht bij stonden en als mensen met een hond langs liepen pakte moeders al haar stok. Gelukkig stopte er nog een Duitser en die liet zijn hond los. Hond direct naar het grasveld voor de camper van de Duitsers. Die begonnen meteen een scheldkanonnade maar de andere Duitser gaf ze van repliek. Het was weer een staaltje van “eigen terrein” bevechten. Wim maakte nog de opmerking dat de oorlog al voorbij was maar dat hebben ze vast niet gehoord.
