Het weer werkt goed mee. Het is zonnig, wel veel wind, maar we kunnen gewoon in ons blootje rondlopen. We zitten op een naturistencamping, op een heerlijk grote plaats. Ook hier zie je alleen maar grijze bollen. Op deze camping zitten weer heel veel Engelsen maar ook enkele Nederlanders. Onze Nederlandse buren vertellen dat ze in Nederland huis en zaak verkocht hebben en dat ze nu hier wonen. Ze hebben zich goed gesetteld met allerlei speciale voorzieningen. Een caravan met voortent voorzien van laminaatvloer, een bankstel, een groot formaat tv, soort kantoor in uitbouw. Verder een aparte tent met keuken en wasmachine en nog een tent met voorraad. Op hun terrein (ik zei al dat het grote percelen zijn) staat ook nog hun camper en hun personenwagen. In de zomerperiode gaan ze een beetje trekken met de camper. En ja hoor, ook zij bakenen hun terrein af met hekjes, stenen en bloempotten.
De buitenlanders die hier wonen zijn door en door bruin, dat krijgen wij nooit voor elkaar. Al begint bij ons het witte vel ook wel te verdwijnen.
’s Middags maken we een wandeling buiten de camping, uit de luwte heb je zelfs een vest nodig. Er staat hier constant een behoorlijk harde wind uit zee. Je hoort de branding. De foto’s die we hier bij zetten worden foto’s van bloemen enz.
