De goede verzorging van Wim heeft zijn vruchten afgeworpen. De knieën zijn nog steeds dik maar ik kan wel lopen. Wim heeft meer last van zijn benen dan ik want hij is gisteren avond op heel veel plaatsen in zijn benen gebeten door van die kleine muggen. Na ons tweede bakje koffie gaan we te voet naar een ander park, vlak achter de camping. We moeten wel een eind omlopen om er te komen maar het is de moeite waard. We zijn wel te lui om het fototoestel mee te nemen dus dan maar zonder foto’s. We zien wel veel achterstallig onderhoud in het park. Gelukkig zien we ook dat ze perken aan het restaureren zijn. Er staan weer vele mooie fonteinen maar ze werken geen van allen. Wel zijn er eenden te zien en pauwen. We proberen ze uit te lokken om hun veren te tonen maar het Nederlandse liedje, pauw pauw ik ben mooier dan jij, kennen ze niet.
Er is een mooi systeem om de perken water te geven. De rivier Rio Tajo (Taag) loopt langs het park en ze laten water binnen via geulen. Zo zetten ze hele perken onder water. Na een tijd is het water opgenomen. De wandelpaden liggen allemaal iets hoger zodat je als wandelaar droge voeten houdt. Ook hier is het weer erg rustig in het park. Wel wat schooljeugd met een kunstzinnige opdracht want ze zijn braaf een van de fonteinen met Apollo in het midden aan het natekenen.
’s Middags weer lekker zwemmen en de tocht voor de volgende dag plannen.
De camping wordt op dit moment bewoond door Nederlanders en een enkele Brit. Spanjaarden zien we niet, behalve de badmeester en de dame op de receptie en de dame van de supermarkt.
