We gaan vroeg op pad om naar Madrid te gaan. We mogen onze fiets gratis in de trein meenemen. Ik had er geen goed gevoel bij om de fiets mee te nemen maar Wim wilde heel graag door Madrid fietsen omdat hij dan minder last van zijn rug heeft.
De treinreis naar Madrid verliep voorspoedig, in 45 minuten sta je in hartje Madrid. Maar een maal aangekomen op het station in Madrid blijkt het een hele toer om de fietsen boven te krijgen (we zaten niveau -4. Dan maar de roltrap proberen met de fiets. Bij Wim lukte dat nog maar bij mij ging het goed fout. Op een of andere manier ging het voorwiel dwars, ik kon mij evenwicht niet houden en tuimelde zo naar beneden, op mijn knieën. Ik probeerde op te staan maar viel weer, deze keer schaafde ik mijn onderbenen. Wim stond een heel stuk boven mij, met zijn fiets, en kon dus niets doen. Gelukkig grepen enkele jongelui mijn fiets en ik kon zelf weer overeind komen. Bovengekomen vroegen de jongelui of het wel ging maar op het oog had ik twee gebutste knieën en verder niets. Ik stond wel te trillen op mijn benen. Wim heeft de schade bij mij bekeken en zei dat mijn witte! broek er wel vies uit zag. Daar had ik natuurlijk gigantisch de pest over in.
Wij verder met de lift (nog twee keer) voordat we boven stonden. Eigenlijk pasten de fietsen niet in de lift maar met een kunstig paswerk van Wim is het toch gelukt de fietsen boven te krijgen. Eenmaal boven hebben we de fietsen gestald, ik had geen zin meer in een fietstocht door Madrid. Eerst maar koffie drinken en in het toilet mijn armen en benen een beetje schoonmaken. Vervolgens op weg naar een warenhuis om een nieuwe broek te kopen.
Mijn knieën werden wel stijf maar lopen bleek de goede remedie. Een goede lunch doet ook wonderen.
In het centrum van Madrid was veel politie en ME op de been. Waarschijnlijk verwachtten ze een demonstratie of iets dergelijks. De dagen ervoor waren ook demonstraties geweest op de Plaza del Sol.
Wij kochten een biljet voor de hop on hop off bus zodat we toch een beeld van Madrid zouden krijgen.
Dat beeld van Madrid is tegengevallen. We hebben twee verschillende routes gemaakt maar Madrid heeft niet de allure zoals veel andere grote steden. Wel heel veel herrie op straat. Foto’s maken was bijna onmogelijk. Op de mooie punten stonden hoge bomen zodat er eigenlijk niets te zien was.
De pleinen waren wel versierd met prachtige standbeelden maar met al die ander bussen op de weg is het moeilijk om te fotograferen en steeds uitstappen om foto’s te maken lieten we door de hitte wel uit ons hoofd. Zelfs het museum Prado wat op ons programma stond hebben we niet bezocht. Wel hebben we het koninklijk paleis met zijn voorplein bezocht.
De kathedraal ging pas later op de middag weer open. Misschien kwam het door de slechte start of door de warmte, wij hadden het wel gezien. Na nog een wandeling door het centrum en een drankje op een van de terrassen laten we de vele toeristen, zwervers en hoertjes achter ons en we gaan terug naar het station.
Onze fietsen stonden nog keurig op het plein bewaakt (?) door een jongeman
en via drie liften bereikten we het goede perron. We hoefden niet lang te wachten want de trein naar onze bestemming ging om de 15 minuten. Van het station naar de camping fietsen en uitpuffen op onze stoelen. Mijn knieen waren inmiddels een maatje groter geworden maar na een goede verzorging door Wim (koude compres met drukverband) ging het weer beter.
