Vandaag maken we met de camper een tocht in de omgeving. We gaan door het Parc National de Monfrague rijden. Het is een prachtige natuur. We worden getrakteerd op mooie vergezichten. We halen wat informatie op bij een info punt in een dorpje Villareal de San Carlos. We willen niet meteen gaan wandelen maar we willen eerst wat rondrijden.
Dat blijkt heel goed uit te pakken want bij een van de punten waar je vogels kunt observeren staan Spaanse vogelaars. Zij hebben telescopen en ze weten waar ze op moeten letten. Ze laten ons steeds meekijken. Met onze eigen verrekijker gaat het ook goed maar de telescopen vergroten nog meer. We zien een zwarte ooievaar (met rode snavel) op een nest zitten. De vogels zitten tegen een rotswand aan en de Spanjaarden weten precies waar ze op moeten letten. Er vliegen ook veel arenden rond. Het is een machtig gezicht zo elegant als deze vogels door de lucht vliegen. Ook meerdere vale gieren zaten op en bij de rotspartij. Blijkbaar is het leefgebied groot genoeg zodat ze in vrede naast elkaar leven. Onderaan de rotspartij loopt de Rio Tajo die zich door het landschap heen slingert. Wij vervolgen na een tijd onze route en zien nog veel meer vogels.
Wel is het moeilijk om een stopplaats te vinden om een boterham te eten. De wegen zijn prima maar aan stopplaatsen is niet gedacht. Op het laatste deel van de route zijn er ineens veel stopplaatsen waar je verschillende vogels kunt bekijken. Ook staan er borden met uitleg over de verschillende soorten vogels. We komen aan het maken van een wandeling niet toe, dat doen we morgen maar. We komen pas laat in de middag weer terug en hebben toch niet meer dan 155 km gereden.
Als de temperatuur iets is afgenomen gaan we de barbecue weer installeren. Wij vermaken ons wel. Het is tot 23.00 uur nog steeds heel warm, zo’n 28 graden. Er staan nogal wat Nederlanders op de camping en je hoort iedereen zeggen dat het wel warm is maar dat dit ook het weer is waarvoor je naar Spanje komt. Niet klagen dus. We slapen zonder dekbed met alle ramen open.
