We laten El Rocio achter ons en gaan op weg naar Caraceres. We zijn al om 8.00 uur vertrokken toen de temperatuur nog aangenaam was maar we merken al snel dat de temperatuur oploopt. Eerst komen we weer langs Sevilla en daarna rijden we naar het noorden via de A66. De weg is heel goed en de natuur is weer prachtig om te zien. We rijden door de Sierra Morena, weer van hoog naar laag. De volgende Sierra heet de Sierra van San Pedro. Onderweg zien we bomen, grasvelden, struiken met bloemen en alles ziet er mooi groen uit. Dat zal over twee maanden wel heel anders zijn. Bij Merida steken we de Rio Guadiana over. Daar staat toch aardig wat water in. Dit in tegenstelling tot veel Rio’s die leeg zijn of een heel klein stroompje hebben. In Cacares gaan we naar de camping maar daar aangekomen besluiten we om verder te rijden. Het is er een kale bedoening, naast de snelweg, dat moet toch beter kunnen. Dan maar naar Plasencia. We rijden door op de A66 en we steken de Rio Tajo (de Taag) over. De Rio Tajo is een grote rivier. De camping ligt een stukje buiten Plasencia bij Malpartida de Plasencia. We zoeken een plaats (je mag overal gaan staan ) maar we veranderen nog twee keer voordat we redelijk tevreden zijn. De plaatsen lopen allemaal erg af. Het is wel een gezellige camping. Gewoon open stukken, goede sanitaire voorzieningen enz. Jammer dat het zwembad nog niet open is anders hadden wij direct een duik genomen in het bad. De temperatuur is inmiddels weer opgelopen tot 35 graden en heel vaak valt de wind weg zodat het nog warmer lijkt. Maar ja, wij kwamen ook voor het lekkere weer en regen hebben we hier al genoeg gehad. Op deze camping zie je de echte natuurliefhebbers. Veel mensen met camera’s met grote lenzen, verrekijkers en stevige schoenen aan.
Op de camping wemelt het van de “Azure-winged magpie” (BLAUWE EKSTER ?), mooie vogels met azuurblauwe vleugels en staart. Ze zijn hondsbrutaal, ze scheren over je heen, langs je tafel en gaan dan heel dichtbij zitten om te kijken of er wat te halen valt. Wim is tot drie keer toe aangevallen door zo’n vogel. De vogel geeft een pik of een mep met zijn vleugel en vliegt dan weer snel door, de lefgoser. De vogels hebben het gemunt op de kruin van Wim. Volgens een van de buren is dat omdat de vogels een nest in de buurt hebben maar volgens mij zoeken ze een uitkijkpunt, kleine mensen hebben er geen last van. Ik maak in ieder geval foto’s van de vogels maar het is niet gelukt een foto van een aanval te maken (misschien komt dat nog).
