De wekker gaat om 6.30 uur. We moeten om 7.20 uur voor de camping staan. We gaan vandaag een tocht maken door het natuurgebied de Donana.
De bus komt uiteindelijk iets over 7.30 uur. We gaan wel direct op pad naar het natuurgebied. Het moet een tocht van 5 uren worden.
Onderweg krijgen we uitleg over het dorpje El Rocio en over wat we gaan zien in het park. De bus stopt regelmatig om ons allerlei vogels te laten zien. De gids (en de chauffeur) speuren de omgeving af om ons iets te laten zien. We zien wel ooievaars, lepelaars, bruine havik (maar ze noemen hem black) en ook nog veel meer watervogels. We zien eerst 1 hert en later nog drie bij elkaar. Beren en lynxen zien we niet. Wel de voetsporen van lynxen. We rijden door de bossen met zijn parasoldennen en heel veel zand. Ook hier zien we kurkeiken.
Op een bepaald deel staan eucalyptusbomen maar daar willen ze van af. Ze houden wel een deel want blijkbaar voelen konijnen zich er bij thuis. Konijnen zijn het voer voor de lynxen. Ook hier hebben ze te maken met toxoplasmose, er zijn dus heel wat konijnen dood gegaan. Bovendien staan de lynxen van dit gebied niet in verbinding met andere lynxen zodat het ras er niet beter op wordt. Ze zijn wel bezig met een programma om lynxen van verschillende gebieden te vangen zodat de nieuwe soorten weer uitgezet kunnen worden.
We zien een moerasgebied dat nu droog staat. Er blijkt dit jaar uitzonderlijk weinig water gevallen te zijn in dit deel van Spanje. Normaal staat het moerasgebied vanaf oktober blank en iedere zomer is toch al het water weer verdampt. Het moerasgebied is een foerage gebied voor vele watervogels. Zowel uit het noorden als uit Afrika komen de vogels hier naar toe.
We rijden naar een informatiecentrum waar ook weer naar vogels gekeken kan worden. Er is ook een tentoonstelling over het ontstaan van het gebied en over zijn bewoners. Daar zien we ook foto’s van jonge lynxen. De kleintjes zien er uit als kleine poesjes maar wel met spitse oortjes. Als een lynx groter is krijgt hij ook nog een soort sik aan beide zijden van zijn bek.
Na het bezoek aan het informatiecentrum gaan we weer via dezelfde weg terug. Er zijn veel haviken en ooievaars te zien.
Het was de moeite waard om deze tocht te maken maar spectaculair wat betreft beesten was het niet.
’s Middags genieten we van de zon, het is inmiddels 34 graden. Na de barbecue en ons middagdutje gaan we zwemmen. Dit is wat je noemt vakantie!
