We hadden het kunnen weten. Waar het groen ziet valt vaak regen.
Na de koffie pakken we de rugzak in om een flinke wandeling te maken. Voor alle zekerheid gaan de regenjassen en de parapluis in de rugzak.
We komen de deur niet uit want het begint te regenen. De regen gaat over in gieten, even wachten maar. Na twee uren zien we de buren terug komen van hun wandeling, als twee verzopen katten. We kijken nog maar eens op de buienradar. De wandeling gaat vandaag niet meer lukken. Het weer in Spanje laat het afweten. Zondag wordt het weer beter.
We gebruiken de dag om enkele routes te plannen.
Het is inmiddels vijf uur geworden en het is opgeklaard. We hebben last gekregen van ons zitvlees en besluiten toch maar om nog een eindje te gaan wandelen. De schoenen aan, plu mee. Net buiten de camping ontmoeten we al een paar los lopende paarden en een eindje verderop koeien. Het verharde pad gaat over in een soort rivierbedding waarin immens grote keien liggen en waar koeien doorgelopen zijn. De grond is kleiachtig en zuigt aan onze schoenen. In een mum van tijd zijn we allebei een paar centimeter groter geworden door de enorme laag modder onder de schoenen. Glibberend vervolgen we ons pad.
De omgeving is erg bergachtig, mooi begroeid (hier graast ook vee!) en we ontwaren de arenden die men ons had voorspeld. Enorme beesten, waarvan er twaalf door de lucht zweven op zoek naar een prooi. Het is moeilijk ze te fotograferen, ze vliegen erg hoog.
Na een uurtje hebben we genoeg van het glibberen en gaan we terug naar de camping. We trakteren ons op een maaltijd in het restaurant van de camping. Ook hier is de 3 gangen maaltijd goedkoop en inclusief een fles . Echter, binnen vijf minuten krijgen we in genoemde volgorde ons voorgerecht, voorafje en hoofd maaltijd geserveerd. Ze houden hier blijkbaar van opschieten.
